Wegen en lotsbestemmingen, tragikomedies en drama’s, een leven dat tentoon wordt gesteld en een verlangen naar waarheid, gedwongen of vrijwillige verhuizingen, een uitgestelde toekomst — als je wilt, kun je alles in literatuur veranderen. Wanneer je eenmaal je thuis verliest, blijf je het zoeken, terwijl je nostalgisch in de ramen van verlichte huizen van anderen kijkt. Is het überhaupt mogelijk om een thuis te vinden? Of is het iets wat je zelf kunt creëren — balancerend tussen wie je ooit was, wie je nu bent en wie je werkelijk bent? We riskeren te blijven staan bij een touw dat in stukken is gescheurd en ons in verschillende richtingen trekt, of verder uit elkaar te vallen — levend tegelijk in twee werelden, zonder echt in een van beide te kunnen bestaan. Een aangrijpende, hoopvolle en soms ironische bundel met indringende verhalen over de zoektocht naar jezelf, naar een thuis in nieuwe omstandigheden, en naar een voortdurend evenwicht tussen wat voorbij is en wat misschien nooit zal gebeuren. Parijs zien helpt je om scherper te kijken naar de mensen die dichtbij zijn — en naar degenen die wat verder weg staan — en inspireert je om nu te leven. Want nu is alles wat we hebben.